Rak jamy ustnej

Biaława lub aksamitna, czerwona plamka w miejscu prawidłowej różowej błony śluzowej jamy ustnej może wskazywać na potencjalny stan przedrakowy. Jeżeli zmianę taką pozostawi się bez leczenia, odbarwiona plamka może się powiększyć i zacząć przypominać pleśniawkę. Objawy raka jamy ustnej mogą obejmować:
♦    Utrzymujący się guzek, owrzodzenie lub pogrubienie z boku lub od spodu języka, na dnie jamy ustnej, na wewnętrznej powierzchni policzków, na dziąsłach lub na podniebieniu. Guzek ten może z czasem zacząć krwawić lub na jego powierzchni może pojawić się owrzodzenie.
♦    Trudności podczas jedzenia, picia lub przełykania.
♦    Wypadanie zębów lub ból zębów bądź ból ucha, który nie reaguje na konwencjonalne leczenie.
♦    Powiększenie węzłów chłonnych w obrębie szyi.
Do objawów związanych z zaawansowanym rakiem jamy ustnej należą: ból ucha lub podniebienia, niewytłumaczalne skurcze mięśni twarzy lub szyi oraz utrzymujący się fetor z ust.

Komórki nowotworowe mogą powstać w obrębie warg, a także w każdej innej części jamy ustnej – na dziąsłach, policzkach, języku oraz w górnej części gardła, która znajduje się bezpośrednio za jamą ustną. Większość raków jamy ustnej powstaje z komórek kolczystych, które wyścielają wnętrze jamy ustnej, a nowotwór zwykle nie rozprzestrzenia się poza głowę i szyję. Lekarz powinien zbadać każdy mały, blady guzek lub pogrubioną, odbarwioną tkankę, która nie znika po zastosowaniu leczenia lub znika, a po pewnym czasie pojawia się ponownie.

Duże dawki witaminy A mogą zapobiegać wystąpieniu i nawrotom raka jamy ustnej. Witamina A w dużych dawkach działa toksycznie, jej suplement należy więc przyjmować pod nadzorem lekarskim. Można również jeść dużo świeżych owoców i warzyw, które stanowią zdrowe źródło karotenoidów (prekursorów witaminy A) i witaminy E, która także może pełnić funkcję ochronną.

Podczas leczenia napromienianiem pacjent może mieć trudności z otwieraniem ust i myciem zębów, a ilość wytwarzanej śliny może być niewystarczająca dla odpowiedniego nawilżenia jamy ustnej. Pomocne mogą być delikatne ćwiczenia rozciągające, picie napojów z lodem, częste płukanie jamy ustnej (np. sokiem z aloesu lub zimną herbatą z rumianku) oraz stosowanie miękkiej szczoteczki do zębów. Aby przezwyciężyć suchość w ustach i przywrócić naturalne wytwarzanie śliny, można stosować roztwór acidofilusa, dostępny w większości sklepów ze zdrową żywnością.

Nie pal. Nie nadużywaj alkoholu. Jeżeli używasz protezy zębów, zadbaj o to, aby była dobrze dopasowana. Wargi smaruj pomadką ochronną. Codziennie jedz świeże owoce i warzywa. W przypadku stwierdzenia takiego schorzenia jamy ustnej, które jest potencjalnym stanem przedrakowym, regularnie poddawaj się kontrolnym badaniom lekarskim.

ZGŁOŚ SIĘ DO LEKARZA, JEŚLI:
♦    Masz stale chrypkę, odczuwasz ból gardła lub masz uczucie, jakby coś tkwiło ci w gardle. Mogą to być objawy raka gardła.
♦    Stale odczuwasz niewyjaśniony dyskomfort w obrębie jamy ustnej lub ucha. Ból może równie dobrze wynikać z zupełnie innej przyczyny niż nowotwór, ale w każdym przypadku należy ustalić jego źródło.

Rak jajnika

Chociaż rak jajnika rzadko daje objawy we wczesnym stadium, następujące dolegliwości powinny być traktowane jako ostrzeżenie:
♦    Zaburzenia trawienia, takie jak niestrawność, wzdęcia, uczucie pełności, utrata apetytu.
♦    Biegunki, zaparcia, częsta potrzeba oddawania moczu.
♦    Ból i puchnięcie brzucha lub ból w dolnym odcinku kręgosłupa.
♦    Krwawienia z pochwy, występujące pomiędzy miesiączkami lub po menopauzie.
Objawy towarzyszące zaawansowanemu stadium raka jajnika to uporczywe wymioty, nudności, silne bóle i utrata masy ciała.

U kobiety w wieku rozrodczym jajniki produkują komórki jajowe, które przedostają się przez jajowody do macicy.
W jajnikach może dochodzić do różnego typu zmian rozrostowych. Często powstają łagodne torbiele, czasami -rak. Nie ma żadnych objawów charakterystycznych dla wczesnego rozwoju raka; choroba bywa czasami wykryta podczas rutynowego badania ginekologicznego.

Rutynowym leczeniem raka jajnika jest zabieg operacyjny. Zwykle usuwa się oba jajniki i inne narządy układu rodnego. Młodym kobietom, które mają mały guzek na jednym z jajników i chcą mieć dzieci, usuwa się tylko chory jajnik; drugi, aby zapobiec nawrotom, może być usunięty później. U większości pacjentek nie udaje się usunąć wszystkich zaatakowanych tkanek. Rokowanie zależy od wielkości zajętego obszaru i od reakcji na leczenie. Większość pacjentek kierowana jest na chemoterapię. W celu zapobiegania nawrotom oraz wspomagania leczenia zaawansowanych zmian rakowych, po operacji stosuje się naświetlania. W przypadku ustąpienia objawów niezbędna jest dalsza kontrola stanu zdrowia. Kobiety, u których wykryto raka jajnika, są w większym stopniu narażone na wystąpienie raka sutka oraz raka jelita grubego.
Prowadzone są badania nad nowymi preparatami chemicznymi i biologicznymi, które stymulowałyby układ odpornościowy, a także nad nowymi metodami leczenia o zmniejszonym działaniu ubocznym.

Zachowanie zdrowego układu immunologicznego jest dla chorych na raka rzeczą bardzo ważną. Należy zapewnić organizmowi odpowiednią liczbę regularnie uprawianych ćwiczeń, snu oraz niezbędnych witamin i składników mineralnych w postaci świeżych owoców i warzyw, trzeba natomiast ograniczyć spożycie produktów mlecznych, mięsa i innych produktów wysokotłuszczowych. Różne zioła o stwierdzonych własnościach immunostymulujących mogą stanowić uzupełnienie standardowej kuracji, ale należy je stosować po konsultacji z lekarzem.

W zależności od okresu życia, w którym właśnie jesteś, powinnaś przedyskutować z lekarzem wszystkie za i przeciw zażywania doustnych środków antykoncepcyjnych i środków stosowanych jako hormonalna terapia zastępcza. Uważa się, że niewielkie dawki tych pierwszych działają ochronnie, ale terapia hormonalna może zwiększyć ryzyko zachorowania na raka jajnika. Żadne z tych leków nie są wskazane u kobiet, u których ktoś z członków rodziny chorował na raka jajnika. Jeśli znajdujesz się w grupie wysokiego ryzyka, zapytaj lekarza o aktualne zalecenia co do wykonania rutynowych badań krwi. U kobiet o bardzo wysokim stopniu ryzyka lekarz może zalecić zapobiegawcze usunięcie jajników.

Grypa żołądkowa – biegunki rotawirusowe

grypa zoladkowaGrypa żołądkowa – (biegunki rotawirusowe)-  są  niebezpieczne dla niemowląt i małych dzieci. Biegunkę tę wywołuje wirus z rodziny Reoviriadae (RV). Nazwa „rotawirus” bierze się od jego wyglądu – pod mikroskopem elektronowym zarazek przypomina kształtem kółko, a po łacinie „koło” to „rota”.
Naukowcy wyodrębnili różne typy tego wirusa. Jedne z nich najczęściej atakują niemowlęta, inne – starsze dzieci. Wirusy przenoszone są drogą kropelkową lub poprzez dotyk (najczęściej przez brudne ręce). Rozmnażają się w przewodzie pokarmowym, uszkadzając jego błonę śluzową i wywołują silną biegunkę. Są bardzo zaraźliwe – od jednego chorego dziecka zarazić się mogą wszyscy domownicy lub inne dzieci w przedszkolu czy żłobku.

JAK ZIDENTYFIKOWAĆ WIRUSA?
Od zakażenia do wystąpienia pierwszych dolegliwości mijają zwykle 1-4 dni. Chory zazwyczaj zaraża jeszcze przez 2 do 5 dni od momentu pojawienia się objawów choroby (choć niektórzy zarażają dłużej, nawet po ustąpieniu biegunki).
Warto wiedzieć: dzięki specjalnym testom można szybko sprawdzić, czy wymioty i biegunka u malca są spowodowane obecnością rotawirusa czy tylko niestrawnością. Są to tzw. lateksowe testy aglutynacyjne, polegające na badaniu kału chorego i stwierdzeniu (lub nie) obecności antygenów wirusa. Wynik jest znany już po kilku minutach. Testy takie wykonują m.in. szpitale zakaźne lub stacje sanitarno-epidemiologiczne.
Jest ono bezpłatne, jeśli rodzice (mając skierowanie od pediatry) przyjadą z chorym maluszkiem do szpitala. Rodzice mogą też zawieźć sami próbkę kału do sanepidu, jednak za badanie będą musieli zapłacić.

Objawem grypy żołądkowej jest wysoka gorączka 38-39 °C, mogą występować gwałtowne wymioty (ustępują po 2 dniach), Razem z wymiotami jest biegunka która trwa od 7 do 9 dni, łacznie z bólem brzucha.

Z powodu zakażeń rotawirusowych najczęściej chorują dzieci pomiędzy 6. miesiącem a 5. rokiem życia. Im młodsze – tym biegunka rotawirusowa jest bardziej niebezpieczna. Jest ona przyczyną
odwodnienia, a niemowlę odwadnia się bardzo szybko. Jego niedojrzały organizm nie potrafi jeszcze „oszczędzać” wody (m.in. zagęszczać moczu, co pozwalałoby częściowo ograniczyć utratę wody). Maluch, którego ciało aż w 80 procentach składa się z wody, traci ją bardzo szybko wraz z wymiotami i biegunką. Odwodnione dziecko jest osłabione, płacze bez łez, rzadko siusia, ma zapadnięte ciemiączko, i wymaga natychmiastowej pomocy lekarskiej. Odwodnienie u małych dzieci zagraża bowiem ich życiu. W takim sytuacjach mały pacjent musi otrzymać odpowiednie kroplówki w szpitalu. Starsze dzieci znoszą zakażenie rotawirusowe dużo lepiej i rzadziej dochodzi u nich do odwodnienia.

Choroby